Opublikowano:

Tajna grecka organizacja…

Tajna grecka organizacja nacjonalistyczna zwana „Przyjaznym Społeczeństwem” lub „Kompanią Przyjaciół” (Filiki Eteria) została utworzona w Odessie w 1814 roku. Członkowie organizacji zaplanowali rebelię przy wsparciu bogatych społeczności greckich emigrantów w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. . Uzyskali także wsparcie sympatyków w Europie Zachodniej, a także tajną pomoc ze strony Rosji. Organizacja ta zabezpieczyła Capodistrię, która po opuszczeniu Wysp Jońskich została ministrem spraw zagranicznych Rosji, jako przywódca planowanego powstania. 25 marca (obecnie grecki Dzień Niepodległości) 1821 r. Prawosławny biskup Germanos z Patras ogłosił powstanie narodowe. Osmanie, w odwecie, zorganizowali masakrę w Konstantynopolu w 1821 roku i podobny pogrom w Smyrnie

Jednoczesne powstania były planowane w całej Grecji, w tym w Macedonii, na Krecie i na Cyprze. Z początkową przewagą zaskoczenia, wspomaganą przez nieudolność osmańską i walką Osmanów z Ali Pashą z Tepelen, Grecy zdołali zdobyć Peloponez i inne obszary. Niektóre z pierwszych działań greckich zostały podjęte przeciwko nieuzbrojonym osadom osmańskim, około 40% tureckich i albańskich muzułmanów na Peloponezie zostało zabitych, a reszta ucieka z tego obszaru lub jest deportowana.

Osmanie wyzdrowieli, a następnie zemścili się dzikością, masakrując grecką ludność Chios i innych miast. To działało na ich niekorzyść, wywołując dalsze współczucie dla Greków w Wielkiej Brytanii i Francji, chociaż brytyjskie i francuskie rządy podejrzewały, że powstanie było rosyjskim spisek w celu przejęcia Grecji i prawdopodobnie Konstantynopola od Osmanów. [Potrzebne źródło] Grecy nie byli w stanie ustanowiły silny rząd w kontrolowanych przez siebie obszarach i popadły w walkę między sobą. Nierozstrzygające walki między Grekami i Turkami trwały do 1825 roku, kiedy to sułtan wysłał potężną flotę i armię z Egiptu pod dowództwem Ibrahima Paszy, by stłumić rewolucję, obiecując mu Peloponez.

Okrucieństwa, które towarzyszyły tej wyprawie, wraz ze współczuciem wywołanym śmiercią poety i wiodącym filozofem Lordem Byronem w Messolongi w 1824 roku, doprowadziły w końcu Wielkie Siły do interwencji. W październiku 1827 r. Brytyjskie, francuskie i rosyjskie floty, z inicjatywy miejscowych dowódców, ale z milczącą zgodą swoich rządów, zniszczyły flotę osmańską w bitwie pod Navarino. To był decydujący moment w wojnie o niepodległość.

W październiku 1828 r. Francuzi wylądowali na Peloponezie, by ewakuować go z armii Ibrahima. Pod ich ochroną Grecy byli w stanie się przegrupować i utworzyć nowy rząd. Następnie posunęli się, aby zdobyć jak najwięcej terytorium, zanim mocarstwa zachodnie narzuciły zawieszenie broni.

Konferencja w Londynie w marcu 1829 r. Zaproponowała niezależne państwo greckie z północną granicą biegnącą od Arta do Volos, a wśród wysp znalazły się tylko Euboia i Cyklady. Grecy byli rozczarowani tymi ograniczonymi granicami, ale nie byli w stanie przeciwstawić się woli Wielkiej Brytanii, Francji i Rosji, którzy przyczynili się ogromnie do greckiej niepodległości. Na mocy Konwencji z 11 maja 1832 r. Grecja została ostatecznie uznana za suwerenne państwo.

Kiedy Osmanowie w końcu przyznali Grekom niepodległość, formalnie ustanowiono traktat o wielu mocach w 1830 r. Capodistria, która była nierozpoznaną głową państwa od 1828 r., Została zamordowana przez rodzinę Mavromichalis w październiku 1831 r. Aby zapobiec dalszym eksperymentom w republice rząd, wielkie mocarstwa, a zwłaszcza Rosja, podkreślił, że Grecja jest monarchią, a bawarski książę Otto został wybrany jej pierwszym królem.
https://en.wikipedia.org/wiki/Ottoman_Greece
#wikipedia #historia #grecja #imperiumosmanskie