Opublikowano:

Z historii farmacji cz….

Z historii farmacji cz. 3
Początkowo olejek eteryczny z goździków otrzymywano poprzez hydrodestylację z parą wodną w obecności soli (zwiększało to temperaturę wrzenia i ułatwiało unoszenie olejku do chłodnicy). Olejek goździków stosowano głównie jako surowiec, który poprawiał smak leków (np. Pilulae Colocynthidis Compositae – silnie przeczyszczające pigułki oparte o kolokwintę). Innym środkiem, stosowanym na trudno gojące się rany był Balsamum Vitae Hoffmanni. W jego skład (wg. Farmakopei Norweskiej z 1879 r.) oprócz olejku goździkowego (4 cz.) wchodził olejek lawendowy (4 cz.), olejek z cynamonu kasja (4 cz.), olejek z kwiatu muszkatołowca (4 cz.), balsam peruwiański (6 cz.), korzeń alkanny barwierskiej (6 cz.), oraz Pyrolei succini (2 cz.; surowiec ten był olejkiem eterycznym otrzymanym z bursztynu przy pomocy pirolizy). Całość rozpuszczano w alkoholu (970 cz.). Jednak to ból zębów i dziąseł był głównym wskazaniem do zastosowania opisywanego olejku. Główny jego składnik – eugenol(zawiera go do 98%) wykazuje działanie znieczulające. Jego mechanizm polega na blokowaniu kanałów sodowych (czyli działa podobnie co środki stosowanie w medycynie np. Lidokaina). To zjawisko wykorzystuje się m.in. w wypełnianiach tymczasowych, których głównymi składnikami są eugenol i tlenek cynku.

Na zdjęciu butelka apteczna po olejku goździkowym sprzed 1925 r. z mojej kolekcji.
Mój starszy wpis o goździkach: https://www.gulosus.pl/gozdziki/

Krótki artykuł o leczniczych właściwościach goździków, który pisałem dla portalu zmalowane.pl:

Lecznicze właściwości goździków

#gulosus

#kuchnia #stomatologia #farmacja #medycyna #historia #zainteresowania #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #botanika #natura #ziola #ziololecznictwo