Opublikowano:

O spaleniu Biblioteki…

O spaleniu Biblioteki Aleksandryjskiej słów kilka…

W tym wpisie postaram się przybliżyć historię Biblioteki Aleksandryjskiej i odpowiedzieć na pytanie, czy Chrześcijanie faktycznie są odpowiedzialni za cofnięcie cywilizacji kilkaset lat w tył. Bardzo proszę o kulturę w komentarzach, jak również plusik i wysyłanie linka do mojego postu za każdym razem, gdy ktoś wspomni o Bibliotece Aleksandryjskiej. Nie ważne czy jesteś wierzący czy nie, chyba wszystkim powinno zależeć na prawdzie historycznej.

Czym była Biblioteka Aleksandryjska?

Była to największa biblioteka świata starożytnego, istniejąca w Aleksandrii, założona przez Ptolemeusza I Sotera. Funkcjonowała przy Muzeum Aleksandryjskim w okresie od III wieku p.n.e. do IV wieku n.e. Wszystkie wiadomości na temat jej wyglądu i planu pochodzą ze sprzecznych w stosunku do tego tematu źródeł antycznych. Nie znaleziono żadnego tekstu, który byłby sporządzony w bibliotecznych murach. Lokalizacja biblioteki jest nieznana. Istniały dwa zbiory biblioteczne – główny znajdował się w Bruchejonie, a pomocniczy zbiór (filia) przechowywany był w świątyni Serapisa – Serapejonie.

Pierwsze spalenie

W latach 48–47 p.n.e. w wyniku interwencji Juliusza Cezara w wojnę dynastyczną pomiędzy Kleopatrą i jej bratem Ptolemeuszem XIII w Aleksandrii wybuchł pożar, który strawił część zbiorów. Antyczni autorzy, którzy relacjonowali te wydarzenia, podają sprzeczne informacje. Seneka (De tranquilitate 9,5) pisze o 40 tys. utraconych ksiąg, Paweł Orozjusz (Oros., VI,15,3) – o 400 tys., a Kasjusz Dion (XLII,38) informuje o pożarze w stoczni, magazynach z chlebem i księgami (prawdopodobnie z tymi, co były przeznaczone do transportu do Rzymu), ale nie wspomina o pożarze w bibliotece. Plutarch nadmienia, że wkrótce po tym Marek Antoniusz, chcąc zadowolić Kleopatrę, zrekompensował straty kosztem przewiezienia do Aleksandrii części zbiorów Biblioteki Pergamońskiej, w liczbie 200 tys. Woluminów

Drugie spalenie

Przez następne dwa stulecia biblioteka funkcjonowała stosunkowo spokojnie. Swetoniusz w biografii Klaudiusza (42,2) informuje o tym, że cesarz zlecił wzniesienie przy Muzejonie nowego budynku, w którym przepisywano i publicznie odczytywano dzieła cesarskie. Niektórzy badacze w tym przekazie upatrują informację o początku upadku biblioteki. W 273 roku Aurelian zburzył i spalił Bruchejon podczas tłumienia buntu Zenobii, prawdopodobnie wtedy został zniszczony główny księgozbiór. Serapejon działał dalej – brak jest możliwości dokładnego określenia daty jego zniszczenia.

Chrześcijanie

W 391 roku w Aleksandrii doszło do zatargów pomiędzy chrześcijanami i wyznawcami religii tradycyjnych. Istnieją różne wersje pochodzenia i przebiegu konfliktu. Patriarcha Teofil otrzymał zezwolenie od cesarza Teodozjusza I na zniszczenie świątyń pogańskich, w tym Serapejonu.
Sokrates Scholastyk opisał to tak:

Mając w ręku takie uprawnienia Teofil na wszelki sposób starał się okryć hańbą pogańskie misteria. Tak więc kazał oczyścić Mitreum, a Serapejon zburzyć. […] Widząc, że sprawy taki przybrały obrót, aleksandryjscy poganie, a zwłaszcza ci, co uprawiali filozofię, nie znieśli udręki, lecz do przebrzmiałych dramatów dołączyli jeszcze bardziej wstrząsające. Na czyjeś hasło jak jeden mąż runęli na chrześcijan i mordowali jak popadło. Bronili się i chrześcijanie i szły zbrodnie za zbrodniami…
Konflikt relacjonował także pogański autor Eunapios. Zarówno Sokrates, jak i Eunapios informują o zburzeniu świątyni, ale obaj milczą na temat zbiorów biblioteki. Nie wiadomo też, jak wielki był księgozbiór w tym czasie i czy w ogóle znajdował się Serapejonie, tym bardziej że Paweł Orozjusz (VI, 15, 32) wzmiankuje o szafach do przechowywania ksiąg, które znajdowały się w różnych świątyniach aleksandryjskich. Po wydarzeniach 391 roku Muzejon i biblioteka w pewnym stopniu nadal funkcjonowały. Jednym z ostatnich intelektualistów, który pracował w instytucji, był matematyk i filozof Teon z Aleksandrii (zm. 405) – informacja o tym zawarta jest w Księdze Suda.

Podsumowanie

Za głównego winowajcę zniszczenia biblioteki uważany jest Juliusz Cezar, który walczył o władzę z Pompejuszem. W 47 r. p.n.e. dbając o własne bezpieczeństwo, nakazał ogniem zniszczyć egipską flotę znajdującą się w porcie. Ogień jednak szybko wymknął się spod kontroli i przeniósł się na tę część miasta, która znajdowała się najbliżej portu. Podczas pożaru został zniszczony magazyn rękopisów i skład z ok. 400 tysiącami papirusowych zwojów.
Chrześcijanie oczywiście nie pozostają bez winy, ale prawdziwa historia kłóci się z wersją często przedstawianą przez antyklerykałów jakoby to chrześcijanie spalili wspaniałą starożytną bibliotekę i cofnęli rozwój cywilizacji przynajmniej o kilkaset lat wstecz…

Off-topic

Szczerze mówiąc ciesze się z ostatniego poruszenia wokół mojego autorskiego tagu. Bardzo chciałbym podziękować użytkownikowi @lakukaracza_ który tak bardzo stara się mnie promować. Pojawiły się już głosy, że jestem opłacany przez Watykan czy przez PiS i chyba będę musiał porozmawiać z mirkami z którymi współtworzę swój tag, bo ja jeszcze ani złotówki nie widziałem (╯︵╰,)

źródło:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Biblioteka_Aleksandryjska

#wiara #ateizm #bekazateistow #bekazkatoli #historia #gimboateizm #gimbokatolicyzm #mirkomodlitwa #4konserwy