Opublikowano:

393. Ra-ra-rasputin lover of…

393. Ra-ra-rasputin lover of the russian queen – 8.
Zastrzeżenie: niektóre opisy graficzne w tym wpisu mogą wydawać się wam trochę homofobiczne. Zapewniam was, że szturchanie żywege człowieka penisem uważam za równie okrutną procedurę, jak w przypadku kobiety, tak i w przypadku mężczyzny.
Fakty oraz źródła:
Fakt 1. Feliks Jusupow był homoseksualistą o bardzo świątecznym życiu seksualnym.
„”Miałem wtedy około dwunastu lat. Tego wieczoru wyszedłem po obiedzie na spacer po parku. Przechodząc obok strumienia, w oknach altanki zobaczyłem śniady młodzieniec, obejmujący ładną dziewczynę. Ogólnie rzecz biorąc, mieli wielką przyjemność. Opanowało mnie niezrozumiałe uczucie. Podszedłem, żeby obejrzeć potajemnie.
Następnego dnia, o tej samej godzinie, wróciłem do altanki – nikt. Chciałem wyjść, ale zauważyłem w alejce ten ciemnoskóry typ. Szedł do altanki. Poszedłem i zapytałem bezpośrednio, czy ma randkę z tą młodą damą.
Na początku spojrzał zdziwiony, ale potem zaśmiał się i zapytał, co robię. Wyjaśniłem, że widziałem ich dzień wcześniej, a on powiedział, że będzie miał później randkę z młodą damą w swoim pokoju hotelowym i zaprosił mnie do siebie. Oceń sam, jak bardzo jestem podekscytowany.
Matka zmęczona poszła wcześnie spać, ojciec poszedł grać w karty z przyjaciółmi. Hotel, do którego zostałem zaproszony, znajduje się w pobliżu.
Śniady mężczyzna czekał na mnie, siedząc na stopniach. Pochwalił mnie za dokładność i zaprowadził do pokoju. Kiedy pojawiła się młoda dama, wiedziałem już, że on – Argentyńczyk.
Nie pamiętam, jak długo z nimi byłem. Tego wieczoru nagle wszystko się wyjaśniło. Za dwie, trzy godziny naiwne i niewinne dziecko dołączyło do tajemnic dorosłych. A co do samego Argentyńczyka, który wprowadził mnie w te sekrety, to następnego dnia zniknął i nigdy więcej go nie spotkałem.””
Феликс Юсупов „Мемуары” moje tłumaczenie
„”Obok gabinetu mojego ojca znajdował się mauretański pokój z widokiem na ogród, całkowicie pokryty mozaikami i dokładnie skopiowany z mieszkania w Alhambrze. Pośrodku znajdowała się fontanna otoczona marmurowymi kolumnami; wzdłuż ścian były otulone perskimi tkaninami. Bardzo mnie zachwycił ten pokój ze względu na jego zmysłową atmosferę orientalną i lubiłem tam siedzieć i marzyć. Pod nieobecność ojca robiłem obrazy na żywo, zbierałem wszystkich służących ze Wschodu i przebierałem się za sułtana. Siedząc na sofie w klejnotach mojej matki, wyobraziłem sobie satrapę otoczoną przez jego niewolników. Pewnego dnia wystawiłem scenę przedstawiającą karę nieposłusznego niewolnika; Ali, jeden z naszych arabskich sług, był niewolnikiem. Leżał u moich stóp, udając, że błaga o litość, a gdy podniosłem sztylet, żeby dźgnąć winowajcę, drzwi się otworzyły i pojawił się mój ojciec. Całkiem obojętny na mój talent aktorski, wpadł w gwałtowną wściekłość: „Wyprowadźcie się wszyscy!” Doszło do ogólnego pośpiechu, gdy Pasza i niewolnicy przepychali się nawzajem, aby uciec z pokoju, i od tego dnia zabroniono mi przebywać w tym rozkosznym pokoju.””
Felix Youssoupoff „Lost Splendour” moje tłumaczenie
„”Musieliśmy mieć dwanaście lub trzynaście lat (Felix i go kuzyn Wolodia – ja), kiedy któregoś wieczoru podczas nieobecności naszych rodziców nagle pomyśleliśmy o wyjściu przebranymi za kobiety. Szafa mojej mamy dostarczyła nam wszystkiego, czego potrzebowaliśmy do tego pięknego planu.
Tak ubrani włóczyliśmy się po mieście. Szybko przyciągnęliśmy uwagę przechodniów na Newskim Prospekcie, który był miejscem polowań wszystkich prostytutek Petersburga. Aby pozbyć się mężczyzn, którzy nas zaczepiali, odpowiadaliśmy po francusku: „Jesteśmy już zaręczeni” i szliśmy z godnością. Mieliśmy nadzieję, że uda nam się przed nimi na dobre uciec, wchodząc do modnej restauracji ‚Niedzwiedz’. Zapominając zostawić nasze pelisy w szatni, zajęliśmy stolik i zamówiliśmy kolację. W restauracji było okropnie gorąco i dusiły nas futra. Wszyscy patrzyli na nas z wielką ciekawością; niektórzy oficerowie przesłali nam list z zaproszeniem na kolację z nimi w prywatnym pokoju. Szampan zaczął uderzać mi do głowy: po zdjęciu długiego sznurka pereł zrobiłem z niego lasso i bawiłem się celując nim w głowy ludzi siedzących przy sąsiednim stole. Naturalnie sznurek się zerwał, a perły rozsypały się po całej podłodze, ku radości obecnych. Znalazłszy się w centru wszystkich oczu, poczuliśmy niepokój i pomyśleliśmy, że rozsądnie byłoby się wymknąć. Znaleźliśmy większość pereł i byliśmy już w drodze do drzwi, kiedy kelner przyniósł rachunek.””
Książe Felix Yusupov „Memoirs” moje tłumaczenie
„”Jaki niepokój wywołałem u moich biednych rodziców! Byłem najbardziej niezdyscyplinowany i każdy rodzaj powściągliwości był dla mnie odrażający. Rzuciłem się namiętnie w życie pełne przyjemności, myśląc tylko o zaspokojeniu swoich pragnień i niecierpliwie czekając na jakiekolwiek ograniczenie mojej wolności.
Gdy poszedłem do liceum (15 lat – ja), mój brat rozpoznał moje istnienie i zaczął mnie traktować jak dorosłego mężczyznę. Mikołaj miał kochankę imieniem Polia, kobietę w skromnych okolicznościach, która go uwielbiała. Mieszkała w małym mieszkaniu niedaleko naszego domu i tam spędzaliśmy większość wieczorów w towarzystwie studentów, artystów i ich kochanek. Skromna jadalnia Polii z samowarami, zakouskami i butelkami wódki była dla nas symbolem radości i wolności. Podobał mi się artystyczny styl życia, bo nie znałem ani niedogodności, ani niebezpieczeństw.
Na jednej z imprez w mieszkaniu Polii, kiedy wszyscy pili dużo więcej, niż im było dobrze, postanowiliśmy zakończyć wieczór wizytą do Cyganów. Ale ponieważ musiałem nosić mundurek szkolny, wiedziałem, że nie wpuszczę mnie do żadnego z nocnych klubów (burdeli – ja), zwłaszcza tych, w których śpiewali Cyganie.
Polia wpadła na błyskotliwy pomysł przebrania mnie za kobietę, a zanim ze mną skończyła, nawet moi najlepsi przyjaciele nie rozpoznaliby mnie.
Zrozumiałem też, że moje przebranie pozwoliło mi pójść gdziekolwiek wybrałem i od tego momentu zacząłem prowadzić podwójne życie: za dnia byłem uczniem, a nocą elegancką kobietą. Polia ubrała mnie bardzo dobrze, a wszystkie jej ubrania pasowały mi do perfekcji.
W tym czasie w Petersburgu szalały się na balach przebierańców. Byłem doskonały w sztuce przebierania się i posiadałem kolekcję bardzo pięknych kostiumów, zarówno męskich, jak i damskich. Kolejny bal zakończył się tragikomedią. Poszłem jako Alegoria Nocy, w sukience z cekinami iz diamentową gwiazdą w peruce.
Tego wieczoru oficer Gwardii, który był słynnym Don Juanem, usilnie zabiegał o mnie. Oficer i trzej jego przyjaciele zaproponowali, że zabiorą mnie na kolację do „Niedźwiedzia”.
Przybyłem do Niedźwiedzia w eskorcie moich czterech oficerów, którzy zajęli prywatny pokój. Posłano Cyganów, aby stworzyli odpowiednią atmosferę; pod wpływem muzyki i szampana moi towarzysze stali się bardzo przedsiębiorczy. Trzymałem się ich najlepiej, jak mogłem, kiedy najodważniejszy z nich podkradł się za mnie i zdarł mi maskę. Zdając sobie sprawę, że katastrofa jest nieuchronna, chwyciłem butelkę szampana i rzuciłem nią w lustro. Korzystając z ogólnego szoku spowodowanego tym, co zrobiłem, skoczyłem do drzwi, zgasiłem światła i uciekłem.
W mroźną zimową noc młoda kobieta w diamentowej balowej sukni jechała szybko ulicami Petersburga na otwartych saniach. Kto mógł zidentyfikować tę szaloną kobietę z chłopcem należącym do jednej z najbardziej szanowanych rodzin w mieście?””
Феликс Юсупов „Мемуары” moje tłumaczenie
„”Później, gdy był na tyle dorosły, by interesować kobiet, życie stało się jeszcze bardziej skomplikowane. Chociaż czułem się do nich bardzo pociągający, moje liczne romanse nigdy nie trwały długo, ponieważ będąc przyzwyczajonym do uwielbienia, szybko zmęczyłem się robieniem zalotów i nie dbałem o nikogo oprócz siebie. Prawda jest taka, że byłem okropną małą bestią. Lubiłem być gwiazdą otoczoną wielbicielami. To była świetna zabawa, ale lubiłem być w centrum uwagi i robić, co mi się podoba. Pomyślałem, że to całkiem naturalne, że mogę czerpać przyjemność, gdziekolwiek ją znajdę, bez martwienia się o to, co pomyślą inni.
Często byłem oskarżany o nielubienie kobiet. Nic nie jest dalsze od prawdy. Lubię je, kiedy są miłe. Kilku z nich odegrało ważną rolę w moim życiu, a zwłaszcza ta, której zawdzięczam szczęście. Ale muszę przyznać, że spotkałem bardzo niewielu, którzy odpowiadali na mój ideał kobiecości. Ogólnie rzecz biorąc, odkryłem wśród mężczyzn lojalność i bezinteresowność, których, jak sądzę, brakuje większości kobiet.
Zawsze czułem się urażony ludzką niesprawiedliwością wobec tych, którzy kochają inaczej. Możesz winić miłość homoseksualną, ale nie samych kochanków. Normalne relacje są sprzeczne z ich naturą. Czy są oni winni za to, że zostali stworzeni w ten sposób?””
Ostatni akapit w tym kawalku jest pomijany w angielskich wydaniach pamiętników. A może dodali go zbyt inicjatywny rosyjski redaktórzy. Myślę, że drugie. Książę był zbyt estetą, by kiedykolwiek mówić wprost. Ale sapienti sat.
Widzimy arystokratę w postaci idealnej i rozpustnika, który robi, co chce, nie ograniczają się do kogokolwiek opinii. W momencie kończenia szkoły jest już tak wielkim skandalem w domu, że został wysłany za granicę na studia wyższe do Oksfordu.
Czy Oxford go zmienił? Podam cytat z jednej z ówczesnych gazet:
„”Jedną z najciekawszych postaci, która kiedykolwiek zaniedbała swoją edukację pod czcigodnymi klasycznymi odcieniami Oksfordu, był Felix Soumarokoff-Elston, lub hrabia Elston, jak go w skrócie nazywano.””
Dialog dwóch studentów pierwszego roku w pokojach Jusupowa:
„”- Co to jest? – Pytałem.
– Hasheesh – on (Jusupow) powiedział, – Nie podoba ci się to?
– Co z nim robisz?
– Albo cokolwiek. Palić to. Zjedz to. Będziesz miał dużo przyjemności.””
Więc nasz bohater niewiele się zmienił.
Oficjalna historiografia stawia tego rodzaju człowieka w centrum spisku mającego na celu zabicie „faworyta” cesarzowej, ten plan zabijania jest nam wyjaśniony jako próba zapobieżenia oddzielnemu pokojowi z Niemcami, który Rasputin rzekomo proponował parze cesarskiej, i uratowania honoru monarchii, który został naruszony przez połączenie z Rasputinem. Pomińmy na razie szaleństwo że Rasputina proponuje coś carowi. Ale jeśli zgodzimy się z oficialną wersją spisku, musimy dojść do wniosku, że Jusupow w jakiś sposób stał się żarliwym monarchistą i rosyjskim nacjonalistą, którego myśl zajmowała kwestia honoru i świętego obowiązku.
Zobaczmy, co robił podczas wojny.
Przede wszystkim użył prawa Imperium Rosyjskiego, które pozwalało jedynym męskim spadkobiercom w rodzinie na uniknięcie poboru. Następnie, w związku z obniżeniem intensywności i żywotności życia socialnego arystokracji, ze względu na znane okoliczności, pozostawał na biegu jałowym w swoim stołecznym pałacu, co bardzo irytowało żonę. W końcu w 1916 roku został zmuszony do wstąpienia do szkoły wojskowej. Więc nic tutaj nie zmieniło życia, by uczynić go społecznie zaangażowanym obywatelem.
A więc. Oficjalna wersja spisku przeciwko Rasputinowi -1.
Moja wersja przypadkowego morderstwa podczas orgii +1.
Będę kontynuował fakty. Ale zapewniam was, że inni nie byli lepszymi spiskowcami.
Trzech angielskich alkoholików na picui wieczorkiem zabiło kumpeła od kielicha.
Policja zapytała – Dlaczego?
– Przeklinał naszą dobrą królową Elżbietę. Po prostu nie mogliśmy tego znieść, ponieważ jesteśmy dobrymi monarchistami.
Nie, nie jesteście monarchistami, jesteście tylko zwykłymi pijakami.

#historia #fotohistoria #ciekawostkihistoryczne

miłośniki serii:
@w01t3k: , @robson7: , @elf_pszeniczny: , @Lukki: , @B0hnna: , @Eisernes_Kreuz: , @Rozpuszczalnik320: , @orfan:

nie wołaj mnie dopóki nie dasz odnośników do źródeł
@Fearaneruial: , @Kai: , @szczypek45: , @Damixi: , @JanSebastianCadillac: , @kicipuci:

Ale stek bzdur wyssanych z palca
@KuwetaSzatana: , @Misora: , @Ladyboy: , @Kurt_Schwitters: , @AzbestowePole:

Na obrazku portret młodego Jusupowa autorstwa Valentina Serova, ten obraz został zademonstrowany na wystawie w Paryżu.